over mij

Ik ben Jasper. Uit 1972. Ik heb best lang gewerkt als professioneel fotograaf. Toen ik dat niet meer aantrekkelijk vond, omdat er een gezin ontstond en ik niet meer elke ochtend onwetend wilde zijn over op welke exotische locatie ik ’s avonds zou zijn, ben ik gestopt. Na veel omzwervingen in allerlei niet-passende baantjes heb ik, na een dubbele burn-out, tijd genomen om te zoeken naar mezelf, wat ik wilde. Niet in Nepal hoor, maar het was een serieus proces. Inmiddels ben ik alweer een tijdje hypnotherapeut, ik help mensen die willen stoppen met roken of faalangst hebben of  hoogtevrees, of willen afvallen. Een tweede pad is terug naar de fotografie. Ik heb die passie en een hoop kennis nog, en vind ik het leuk die kennis te delen. Ik heb als fotograaf de transitie meegemaakt van analoge fotografie naar digitale fotografie. Wij fotografeerden eerst op 6×6 negatief, van die rolletjes van tien foto’s maximaal (handig hoor, stond je in uiterst stressvolle situaties opeens met een vol rolletje, nog stressvoller…), met een Hasselblad, daar staat er nog een van op de maan. Er was een donkere kamer, en alles werd met de hand belicht en afgedrukt. Later werd het negatief gescand en in de computer bewerkt en naar de fotoprinter, en nog later kwam er een digitale achterwand (de cassette waar de film in moest werd een cassette met een sensor). Exit analoog, welcome in the new digital era. Toen kwam er dus een gezin, en vond ik het wel genoeg geweest. Ik wilde niet meer achter de camera. Ervoor ook niet. Maar ernaast…? Die gedachte is omgezet naar xposers. Want spelen met licht is en blijft geweldig leuk.